Op werk aangekomen wiebelt de boel nog net zo als daarvoor in de overvolle treincoupé. Als ik merk dat ik steun zoek bij de meubelstukken waar ik langsloop besluit ik dat ik om moet keren – al ben ik pas twintig minuten op kantoor. Op de terugweg zijn er gelukkig wel voldoende zitplekken in de trein en ik probeer mezelf wat af te leiden met het oplossen van wat schaakpuzzels op mijn telefoon, in de hoop dat ik dan sneller thuis ben.
Een vrolijke conducteur nadert. Opgewekt wenst hij reizigers een goedemorgen en verzoekt ze om hun vervoersbewijs en ik rommel snel in mijn jaszak, want ik zoek niet graag in het bijzijn van conducteurs. Als hij bij mij aankomt is er een halve seconde stilte voordat hij om mijn vervoersbewijs vraagt en nadat het stukje plastic is goedgekeurd met een bliep van het apparaat vraagt hij me waarom ik wil leren schaken. Hij moet even op het scherm van mijn telefoon gekeken hebben, hij kwam aanlopen van de kant vanaf waar dat kan. Ik ben overvallen door de vraag, zit met een wazig en draaierig hoofd voornamelijk in mijn eigen wereld en moet even schakelen naar interactie met mensen die zich daarbuiten bevinden. Ik zeg iets over dat ik het leuk vind dat je met schaakpuzzels eerst naar een stukje kijkt, maar steeds meer het geheel gaat zien en laat de woorden ‘patroonherkenning’ en ‘puzzelen’ vallen, al weet ik niet meer wat de rest van de woorden om die zinnen heen waren. Wat een goede vraag eigenlijk, waarom vinden we de hobby’s leuk die we uitgekozen hebben?
De conducteur knikt en neemt plaats op de armleuning van het zitje schuin tegenover me. Hij is het met me eens, dat dat leuke dingen zijn aan schaken. Ik zie dat het zilverkleurige plaatje op zijn borst de titel ‘hoofdconducteur’ draagt en ben verrast dat het bij zo’n energiek en vrij jong persoon trots op het jasje prijkt, waarbij ik me betrapt voel, want wat zegt dat over hoe ik over hoofdconducteurs denk?
Ik worstel m’n gedachten iets meer de buitenwereld in en ik denk dat ik even lach, of iets probeer dat erop lijkt. Het is denk ik een antwoord op een vraag van mij, als hij verteld dat hij het schaken van zijn opa geleerd heeft op jonge leeftijd. Hoe jong weet hij niet precies, maar uiteindelijk gaat hij voor acht jaar geloof ik. Hij verteld nog meer, maar dat is zijn verhaal en niet aan mij om op papier te zetten. Wat ik wel kan zeggen, is dat ik het fijn vind om verhalen te horen over mensen die graag met hun grootouders optrekken of optrokken. We naderen het station en hij stapt op de deur af, doet zijn conducteursdingen, en ik denk dat hij buitenom verder is gegaan, want ik zie hem niet meer terug in de trein.
Even later, als ik uitstap op mijn thuisstation, passeer ik hem onderweg naar de trap. Hij is met hetzelfde enthousiasme een collega aan het inlichten over wat hij heeft meegemaakt deze dag. Niet schreeuwerig enthousiasme, maar… tevreden enthousiasme. Iemand die lijkt te houden van diens vak en iemand waarvan ik vermoed dat die van tevoren al weet dat die er weer een mooie dag van gaat maken. Mijn dag werd door dit gesprek in ieder geval een stukje mooier.
(foto van Amsterdam Centraal, waar ik niet langsreed die dag, maar toepasselijk voelde met het treinthema van deze brief)
Promopraatje
In m’n boek ‘Hoe een koe een haas vangt’ zitten trouwens ook regelmatig onbekenden die een stukje van hun letterlijke of figuurlijke reis met elkaar delen. Mocht je benieuwd zijn naar deze verhalenbundel, via deze pagina lees je er meer over 🤸 Wie weet is ‘t boek ook wel een leuk cadeau, als je nog een cadeautje voor iemand zoekt.
Nieuws
Ik heb de pen! Die uit m’n vorige brief. Het is een pracht van een pen en deze schrijft zeer soepel en sierlijk ✨
Afgelopen twee maanden had ik bedacht dat ik even allerlei creatieve projecten door elkaar ging uitproberen om erachter te komen op welk project mijn focus in 2026 gaat liggen. Zo werkte ik aan roman-ideeën voor boek nummer twee, schetste ik voor illustratieprojecten en ging ik op pad met m’n camera. Daarover meer in de volgende brief, want december is nog niet voorbij, dus wie weet verandert m’n plan nog, maar ik denk dat ik eruit ben…
Heb jij een leuk gesprek met een onbekende gehad ergens de afgelopen tijd? Via de knop hieronder kun je me jouw verhaal sturen, ben benieuwd!
Fijn feestdagen en tabee voor nu 🐙


